មាតិកា
ជំពូកទី១៖ ស៊ីមណូស្ពែមនិងអង់ស្យូស្ពែម , មេរៀនទី១៖ ស៊ីមណូស្ពែម
១. លក្ខណៈពិសេសនៃអង់ស្យូស្ពែម
0/3
២. ការបន្តពូជរបស់អង់ស្យូស្ពែម
0/4
៣. ប្រៀបធៀបម៉ូណូកូទីលេដូន និងឌីកូទីលេដូន
0/1
៤. ផលប្រយោជន៍របស់រុក្ខជាតិមានគ្រាប់
0/1
មេរៀនអត្ថបទ
១.១. សរីរាង្គលូតលាស់
ក. ឫស
ឫសរបស់រុក្ខជាតិជាផ្នែកមួយដែលធំទូលាយជាងផ្នែកដែលនៅលើដី។ ឫសជាផ្នែកយ៉ាងសំខាន់របស់រុក្ខជាតិ។ ឫសរបស់រុក្ខជាតិមាននាទីដូចជា ស្រូបទឹក និងអំបិលខនិជពីដីទៅដើមនិងស្លឹក ចងភ្ជាប់រុក្ខជាតិទៅនឹងដី និងស្តុកទុកអាហារបម្រុង។
ខ. ដើម
ដើមរបស់រុក្ខជាតិមាននាទីទ្រទ្រង់ផ្នែកដែលនៅលើដីរបស់រុក្ខជាតិ ដឹកនាំសារធាតុរវាងឫស និងស្លឹក និងមាននាទីស្តុកទុកអាហារបម្រុង ហើយផ្នែកដែលខ្ចីនៃដើមក៏មាននាទីធ្វើរស្មីសំយោគផងដែរ។
ជាលិកាសំខាន់របស់ដើមរុក្ខជាតិគឺ បាច់សរសៃនាំ (ស៊ីឡែមនិងផ្លូអែម)។
– ស៊ីឡែមមាននាទីដឹកនាំទឹក និងអំបិលខនិជពីឫសតាមដើមទៅកាន់ស្លឹករបស់រុក្ខជាតិ។
– ផ្លូអែម ជាជាលិកានាំដែលដឹកនាំអាហារ(គ្លុយកូស) ទៅគ្រប់កោសិកាទាំងអស់ដែលមិនអាចធ្វើរស្មីសំយោគបាន។
– នៅចន្លោះស៊ីឡែម និងផ្លូអែមគឺស្រទាប់មេ។ ស្រទាប់មេជាជាលិកាដែលផលិតស៊ីឡែម និងផ្លូអែមថ្មីៗ។
គ.ស្លឹក
ស្លឹកជាសរីរាង្គដែលមាននាទីធ្វើរស្មីសំយោគដើម្បីបង្កើតសារធាតុសរីរាង្គ។
នៅក្នុងស្លឹកមានស្រទាប់ដូចជាស្រទាប់អេពីឌែលើនិងក្រោម ស្រទាប់បាលីសាត និងស្រទាប់ស្ពោត។ ស្រទាប់បាលីសាតមានកោសិកាដែលមានក្លរ៉ូប្លាសផ្ទុកក្លរ៉ូភីល។ វាមាននាទីសំខាន់ក្នុងដំណើររស្មីសំយោគដើម្បីផលិតសារធាតុសរីរាង្គ(គ្លុយកូស)។ ស្រទាប់ស្ពោតផ្ទុកបាច់សរសៃនាំ (ស៊ីឡែម និងផ្លូអែម)សម្រាប់ដឹកនាំសារធាតុផ្សេងៗ។ ស្រទាប់អេពីឌែលើនិងក្រោមមាននាទីការពារផ្ទៃស្លឹក និងការបាត់បង់ទឹកច្រើន ហើយមានស្តូម៉ាតសម្រាប់បណ្ដូរឧស្ម័ន និងរំភាយចំហាយទឹក។